Lato - stawy
Nowy Rok 2016
Nordic - Działkowa
Dzień Pracownika Socjalnego
Wycieczka do Wrocławia
Na polanie
Nordic listopadowy
Rajd rowerowy
Podsumowanie projektu
Rajd do ZOO

Kultura

Walentynki - święto zakochanych

dwcho włącz . Opublikowano w Kultura

Walentynki z ang. Valentine's Day – dzień zakochanych, który przypada 14 lutego, jego nazwa pochodzi od św. Walentego. Święto to obchodzono w południowej i zachodniej Europie już w średniowieczu, w Europie północnej i wschodniej znacznie później.

    Mimo katolickiego patrona tego święta, wiązane jest ono ze zwyczajami pochodzącymi ze starożytnego Rzymu. Brytyjczycy jednak uważają je za własne święto, które rozsławił na cały świat sir Walter Scott.

     Do Polski Walentynki trafiły z Bawarii i Tyrolu wraz z kultem świętego Walentego, a popularność zyskały  dopiero w końcu XX w. Jedyne, ogólnomiejskie i największe w Polsce obchody tego święta odbywają się corocznie, od 2002 r., w Chełmnie (woj. kujawsko- pomorskie), znane jako Walentynki Chełmińskie, ato za sprawą przechowywanej (prawdop. od średniowiecza) w chełmińskim kościele farnym pw. Wniebowzięcia NMP (XIII/XIV w.) relikwii św.Walentego. Połączono tu lokalny kult świętego z tradycją anglosaską. Konkuruje ono o miano święta zakochanych z rodzimym świętem słowiańskim zwanym Nocą Kupały lub Sobótką, obchodzonym w nocy z 21 na 22 czerwca.

     Zwyczaj nakazuje wysyłanie w tym dniu listów (często pisanych wierszem - wyrażających miłosne wyznania), wzajemnie wręczanie sobie walentynkowych ozdobnych karteczek, często czerwonych, w kształcie serca, z wierszykiem, niejednokrotnie z miłosnym wyznaniem. Ze świętem tym łączy się również zwyczaj obdarowywania partnera walentynkowymi upominkami w postaci kwiatów, słodyczy, pluszowych maskotek, czy bardziej osobistych elementów garderoby.

    W Polsce nie wszystkim ten zwyczaj się podoba. Wiele osób uważa go za przejaw amerykanizacji, obcy polskiej kulturze i wypierający rodzime tradycje. Walentynki są też krytykowane za ich komercyjne i konsumpcjonistyczne nastawienie. Dla osób nie będących w związkach - tzw. singli, święto to ma charakter opresywny (związany z tyranią bycia w związku i piętnujący ich życie w pojedynkę). Z tego powodu 14 lutego uznali oni za międzynarodowy dzień singli, mający być w zamierzeniu antywalentynkami.

    Święto to odrzucają Świadkowie Jehowy z powodu pogańskiego pochodzenia, a w takich krajach, jak Pakistan czy Indie zwyczaje walentynkowe, również wysyłanie kartek są potępiane jako niezgodne z duchem islamu.

Życzymy Wszystkim miłych Walentynek

DW

walentynki 1 walentynki 3 walentynki 2

Tłusty czwartek - święto pączków i faworków

MT00 włącz . Opublikowano w Kultura

   „Powiedział mi Bartek, że dziś tłusty czwartek, a Bartkowa uwierzyła, dobrych pączków nasmażyła” głosi staropolskie przysłowie. Skąd wzięła się tradycja smażenia i jedzenia pączków?

Historia tłustego czwartku sięga czasów starożytnych, kiedy to w Rzymie bawiono się hucznie, by powitać nadchodzącą wiosnę i pożegnać zimę. Wtedy ludzie zajadali się tłustymi mięsami i popijali je alkoholem, do których zajadano pączki, robione z ciasta chlebowego. Nie były one słodkie, lecz nadziewane słoniną.

W naszej tradycji tłusty czwartek to zawsze ostatni czwartek przed Wielkim Postem. Jako, że Wielkanoc jest świętem ruchomym, tłusty czwartek nie wypada co roku w ten sam dzień. Dzień ten był kiedyś początkiem tłustego tygodnia, czyli czasu wielkiego obżarstwa. Pozwalano sobie na ogromne ilości tłustych mięs, kapustę ze skwarkami, słoninę. Dlatego też ostatnie dni karnawału nazywano wtedy mięsopustem, zapustem lub ostatkami. Należało najeść się do syta i wybawić przed zbliżającymi się 40 dniami postu, kiedy katolicy powinni zachować wstrzemięźliwość i umiarkowanie także w jedzeniu i piciu.

W specyficzny sposób obchodzono tłusty czwartek w Małopolsce. Nazywany on był wówczas combrowym czwartkiem. Według legendy nazwa pochodzi od nazwiska żyjącego w XVII wieku krakowskiego burmistrza Combra, złego i surowego dla kobiet mających swoje kramy i handlujących na krakowskim rynku. Umarł on podobno w tłusty czwartek. W każdą rocznicę jego śmierci handlujące kramarki urządzały wielką i huczną zabawę.

Tradycja jedzenia pączków na słodko pojawiła się w Polsce w XVI wieku. Dawniej przygotowując te słodkie drożdżowe ciastka do środka niektórych wkładano orzechy i migdały, a osoba, która trafiła akurat na pączek z „niespodzianką” miała cieszyć się szczęściem przez całe życie. Kolejny przesąd głosił, że ten, kto nie zje w tłusty czwartek ani jednego pączka, będzie skazany na niepowodzenia w przyszłości.

Idealny pączek powinien być pulchny, ale lekko zapadnięty w środku, co świadczy o tym, że ciasto ma dobrą konsystencję. Pączki powinny też mieć jasną obwódkę wokół, dzięki czemu poznamy, że tłuszcz na którym były smażone był świeży.

MT

Pączki-1 Pączki-3 Pączki-2

Kolędowanie w pałacowych salonach w Będlewie

jolanta.ch włącz . Opublikowano w Kultura

   Dnia 13.01.2016r grupa naszych seniorów zrzeszonych w Klubach Młodych Duchem i Dziennym Domu "Senior Wigor" wybrała się na wspólne kolędowanie do pałacu w Będlewie. Miejscowość ta jest położona 30 km od Poznania. Pałac w Będlewie jest zbudowany w stylu neogotyku angielskiego z 1866r.  Po wspólnym obiedzie, zwiedziliśmy pałac i poznaliśmy jego historię. Wchodząc do pałacu, znaleźliśmy się w holu z oryginalną drewnianą balustradą z herbem Potockich. Zwiedziliśmy też salę rycerską, w której pod sufitem wiszą portrety królów polskich, następnie była sala, która kiedyś była dużą biblioteką a znajduje się w niej piękny drewniany kominek. Dalej znajduje się salonik okrągły zwany niebieskim.

   Przy wieczornej kawie i ciastku, śpiewaliśmy kolędy, do których przygrywała na gitarze Agnieszka Nawrot ( nauczyciel muzyki z SP nr 1 w Swarzędzu). Zaśpiewaliśmy 13 kolęd takich jak: Cicha noc, Dzisiaj w Betlejem, Lulajże Jezuniu, Mędrcy Świata, Pójdźmy wszyscy do stajenki, W żłobie leży, Wśród nocnej ciszy, Bóg się rodzi, Gdy się Chrystus rodzi, Gdy śliczna panna, Oj maluśki, Przybieżeli do Betlejem, Wesoła nowina. Na koniec wieczoru, odbył się krótki konkurs, do wygrania było 6 śpiewników, zaśpiewaliśmy ulubioną kolędę Jana Pawła II, do której sam  napisał 4 zwrotki. Wspaniały wieczór się skończył, w wesołych nastrojach wróciliśmy do domów.

J.CH.

b 800 600 16777215 00 images OWIMG art15012015 koledowanie bedlewo1 b 800 600 16777215 00 images OWIMG art15012015 koledownie bedlewo2 b 800 600 16777215 00 images OWIMG art15012015 koledownie bedlewo3

Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy w Swarzędzu

dwcho włącz . Opublikowano w Kultura

   10 stycznia 2016 r. w Swarzędzu, jak co roku, na ulicę wyruszyły dziesiątki wolontariuszy – uczniów swarzędzkich szkół, kwestując na rzecz 24. finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.  Mierzymy wysoko  - tak brzmiało hasło tegorocznego finału, a zebrane pieniądze zostaną przeznaczone na zakup urządzeń medycznych dla oddziałów pediatrycznych oraz dla zapewnienia godnej opieki medycznej seniorów.

    Tegoroczny  - 24. finał WOŚP,  już tradycyjnie, odbył się w Hali KS „Unia”. Uczestniczyło w nim mnóstwo ludzi, po loteryjne losy trzeba było stać w bardzo długiej kolejce, a cierpliwie czekający przysłuchiwali się i oglądali występy na scenie. Była Swarzędzka Orkiestra Dęta, Chór Akord, dzieci ze Szkoły Podstawowej w Zalasewie,  sekcje piosenki i tańca Ośrodka Kultury, Marta Podulka, występ  Raggafaya, potem licytacje przedmiotów ofiarowanych na aukcję przez swarzędzkie firmy, łącznie ze złotym serduszkiem i o 20.00 „światełko do nieba”.  Imprezom tym towarzyszył I Swarzędzki Bieg Policz się z Cukrzycą. Godzina 20.00 - został pobity ubiegłoroczny rekord - w Swarzędzu zebrano 107 tys. złotych. Serduszko WOŚP wylicytował za 10 tys. zł swarzędzki przedsiębiorca Ireneusz Szpot. Ostatecznie w Swarzędzu zebrano 123 407 złotych.

DW

WOSP 16 2 WOSP 16 1 WOSP 16 3

 

 

Noworoczny spacer seniorów - nową tradycją

dwcho włącz . Opublikowano w Kultura

   Swarzędzki kabaret Sfajki oraz redakcja portalu www.swarzedzkisenior.pl zaprosili do noworocznego spaceru - wokół naszego jeziora. Start był koło Pływalni Wodny Raj o godz. 11.30. Przyszli ci, którzy nie boją się zimna i lubią ruch. Niektórzy wzięli kijki. Fajnie było, chociaż cały czas towarzyszył nam lekki mróz i prószył śnieg. Po krótkiej rozgrzewce wyruszono znaną trasą, która wiodła ulicą Strzelecką dalej Strzałkowską, do lasu po drugiej stronie jeziora. Pierwszy styczeń zupełnie nie przypominał poprzedniego - sylwestrowego dnia, zmienił się diametralnie. Białe płatki śniegu przykryły wszystko, jezioro, ścieżki, które - niczym białe dywaniki, rozpościerały się wśród szarego krajobrazu.

     Na leśnej polanie był przystanek. Zaśpiewaliśmy i zatańczyliśmy Przesłanie Pokoju i odrobiną szampana uczciliśmy pierwszy dzień Nowego Roku, życząc sobie nawzajem, "niechaj fiskus nas nie męczy, niech komornik nas nie dręczy, niech ucieka czas bez stresu, od sukcesu do sukcesu, by pieniędzy przybywało, kilogramów ubywało, by malała lat metryka". Po krótkiej rozgrzewce, ruszyliśmy spowrotem, przez las, ulicami Leśną i Swarzędzką, składając życzenia noworoczne napotkanym spacerowiczom, wędrującym rodzinnie z dziećmi, biegaczom, tym, którzy wyszli ze swoimi czworonogami. Wszyscy z uśmiechem, odwzajemniali się tym samym. Uśmiech tak niewiele kosztuje, a wnosi tyle ciepła, spokoju, dobroci. Było bardzo miło.

     Mamy nadzieję, że ten Noworoczny spacer stanie się naszą tradycją i co roku będziemy wędrować wokół Swarzędzkiego Jeziora. A może dołączycie do nas ?

DW

Noworoczny spacer seniorów - kliknij, by zobaczyć film 

Sylwester 2016 1 Sylwester 2016 2 Sylwester 2016 6 Sylwester 2016 4 Sylwester 2016 7

Wigilijne spotkanie seniorów

dwcho włącz . Opublikowano w Kultura

Jest taki wieczór, gdy gasną spory, znika nienawiść, łamiemy opłatek, składamy życzenia. To noc wyjątkowa jedyna, niepowtarzalna noc Bożego Narodzenia.

    15 grudnia (2015) w Swarzędzkim Centrum Aktywności Seniora (ul. Piaski 4) odbyło się wigilijne spotkanie seniorów. Uroczystość rozpoczęła się wspólnym śpiewaniem kolęd i pastorałek: Przybieżeli do Betlejem, Cicha Noc, Zagraj dziecku kołysankę, Ta kolęda od opłatka się zaczyna..., potem nastąpiły życzenia, których było mnóstwo. Od Dyrekcji OPS, od poszczególnych klubów wierszowane: humorystyczne i poważne, równie serdeczne, choć prozą, od redakcji Swarzędzkiego Seniora i od kabaretu Sfajki.

    Życzyliśmy sobie nawzajem zdrowia, radości, spokoju, uśmiechu na codzień i spotkania za rok. Każdy z uczestników otrzymał w prezencie bałwanka, własnoręcznie wykonanego  przez naszą koleżankę. Po  ogólnych życzeniach nadeszła pora  na łamanie  się opłatkiem, a potem  na kawę i wcześniej przygotowane słodkości.

Miłych, ciepłych i spokojnych Świąt Bożego Narodzenia !

 DW

wig. 1 wig. 2 wig. 4

 

Międzynarodowy Dzień Praw Człowieka

MT00 włącz . Opublikowano w Kultura

   Wszyscy ludzie rodzą się wolni i równi pod względem swej godności i swych praw, a każdy człowiek ma prawo do życia, wolności i bezpieczeństwa swej osoby – te fundamentalne dla każdego wartości są zawarte w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka ogłoszonej 10 grudnia 1948 r. na obradującej w Paryżu III Sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ.

   Dzień Praw Człowieka – Human Rights Day – święto obchodzone corocznie 10 grudnia, ustanowione przez Zgromadzenie Ogólne ONZ (rezolucja 423 (V) z 1950 roku) w rocznicę podpisania Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka w 1948 roku.

   Dzień ten poświęcony jest orędownikom praw człowieka na całym świecie, którzy dążą do zapewnienia ochrony własnych praw oraz praw innych i wkładają wiele wysiłku w działania zapewniające przestrzeganie ich na co dzień. Wielu z nich jest za to prześladowanych, pozbawianych pracy czy niesłusznie więzionych. Obchody są okazją do uczczenia ich odwagi i osiągnięć.

   Od kilkudziesięciu lat 10 grudnia organizowane są konferencje, akcje edukacyjne, manifestacje i konkursy uświadamiające znaczenie praw człowieka, ich treść i sposoby obrony. Szczególną uwagę poświęca się walce z prześladowaniami politycznymi, głodem i ubóstwem. W organizację wydarzeń mocno zaangażowane są pozarządowe ruchy i stowarzyszenia, stawiające sobie za cel ochronę godności ludzkiej.

MT

Dzień-Praw-Człowieka-1 Dzień-Praw-Człowieka-2

Seniorki ze Swarzędza na XIV Ogólnopolskim Przeglądzie Artystycznym

dwcho włącz . Opublikowano w Kultura

   5 grudnia 2015 r. w Ośrodku Szkolno-Wychowawczym dla Dzieci Niesłyszących w Poznaniu na Śródce odbył się kolejny, już XIV Ogólnopolski Przegląd Artystyczny Poznań 2015. Celem imprezy, jak co roku, była integracja dzieci i młodzieży z tego rodzaju placówek poprzez wspólne zabawy, wycieczki czy imprezy. W tegorocznym Przeglądzie wzięło udział wielu wykonawców (indywidualnych lub zespołowych) reprezentujących podobne ośrodki z Poznania i całej Polski (z Kielc,  Bydgoszczy, Wejherowa, Lublińca, Sławna, Olsztyna, Olecka i in.). Podziwialiśmy umiejętności taneczne, wokalne, instrumentalne i aktorskie dzieci i młodzieży. Imprezie towarzyszył sympatyczny i twórczy nastrój, klaskano w rytm wykonywanych utworów, a wykonawców nagradzano brawami.

   W Przeglądzie gościnnie uczestniczył zespół taneczno-kabaretowy Sfajki ze Swarzędza, który zaprezentował nowy program pt. Wiersze Jana Brzechwy. Ramy programu stanowiły tańce w kręgu, a temat główny stanowił spacer po ZOO. Wędrowaliśmy przez ogród z bohaterem jednego z wierszy, malkontentem Matołkiem krytykującym wszystkie spotkane zwierzęta usłyszeliśmy psie smutki, niegrzeczną kwokę, oglądaliśmy wielbłąda, żyrafę, słonia, tygrysa i in.... W końcowym tańcu w kręgu wzięli udział, tradycyjnie, wszyscy uczestnicy Przeglądu, doskonale się bawiąc.

   Gościnnie wystąpił także swarzędzki zespół Celulit, panie ustrojone w indiańskie pióra, bawiły zebranych śpiewem i piosenkami dotyczącymi naszego codziennego życia.

  Na zakończenie imprezy uczestnicy otrzymali dyplomy, puchary i słodkości od Mikołaja. Do zobaczenia za rok!

DW

przegląd art2015 1 przegląd art2015 2 przegląd art2015 3 przegląd art2015 6 przegląd art2015 4 przegląd art2015 7

 

Barbary, Basie, Basieńki

MT00 włącz . Opublikowano w Kultura

Czerpcie energię ze słońca, kapiącego deszczu i uśmiechu innych.

Szukajcie w sobie siły, entuzjazmu i namiętności.

Żyjcie najpiękniej jak umiecie.

NAJLEPSZE ŻYCZENIA DLA WSZYSTKICH BASIEK

Barbara-życzenia

Święta Barbara - patronka górników

MT00 włącz . Opublikowano w Kultura

   Według legendy ta nieprzeciętnej urody dziewczyna, żyjąca na przełomie III i IV wieku, została przez swego ojca - Dioskura, władcę krainy Nikodemia, ścięta mieczem za przejście na chrześcijaństwo. W czasie tej okrutnej egzekucji piorun zabija jej ojca. Dlatego właśnie św. Barbara jest patronką ludzi „narażonych na wybuchy”: artylerzystów, górników, pracowników prochowni. Górnicy - prawie na całym świecie - przyjęli Ją za patronkę także dlatego, że podczas jednej z ucieczek przed prześladowaniami schroniła się wśród skalników. Do Polski kult św. Barbary przybył w średniowieczu z terenów dzisiejszych Czech.

   Dla wszystkich zatrudnionych w górnictwie 4 grudnia jest dniem wolnym od pracy i poświęconym wypoczynkowi po całorocznym trudzie. Wtedy też odbywa się wiele związanych z tradycją uroczystości, zwanych Barbórką. W Polsce św. Barbara kojarzona jest przede wszystkim z górnictwem. Jej obrazy lub figury znajdują się nie tylko w kopalnianych cechowniach, ale i w górniczych domach i kościołach.

MT

Barbórka-grafika-3 Barbórka-grafika-2

 

Obrazy spod powiek

dwcho włącz . Opublikowano w Kultura

   9 listopada br.  w swarzędzkiej Bibliotece Publicznej odbyło się spotkanie z Agatą Błachnio autorką książki Obrazy spod powiek. Izrael i Jordani. Agata Błachnio jest pracownikiem KUL-u, psychologiem i logopedą, autorką wielu prac naukowych. Jej pasją są podróże. Odwiedziła ponad 30 państw w Europie, Afryce i Azji. Podróżuje i fotografuje, bo fotografia to jej druga pasja. Jest też autorką wystawy fotograficznej Izrael wielu kultur. Nie przepada za utartymi szlakami turystycznymi, odwiedza miejskie targowiska, które - jej zdaniem - najlepiej odzwierciedlają życie miasta, poznaje lokalne kuchnie. Najchętniej wraca do Izraela  i Włoch.

   Książka Agaty Błachnio Obrazy spod powiek jest zbiorem realistycznych i impresjonistycznych obrazów z pobytu w Izraelu. O tych właśnie obrazach i odwiedzonych miejscach mówiła autorka na spotkaniu. Agata Błachnio przedstawiła swoje refleksje z podróży, widzieliśmy fragmenty filmów, na których aktorka Danuta Nagórna czytała fragmenty książki, widzieliśmy Jerozolimę, Miejsce Święte, a ciągle niespokojne, mieszkających tam Żydów, zarówno religijnych, ultraortodoksyjnych w wielkich kapeluszach i świeckich, dzielnicę Mea Szearim,  pielgrzymów przemierzających Via Dolorosa, Ścianę Płaczu, hałaśliwy targ pełen różnych towarów. Oglądaliśmy plaże Tel Awiwu z błękitnym morzem, wieżowce miasta sąsiadujące z rozwalającymi się budynkami, ulice pełne trąbiących bez przerwy samochodów, ludzi o różnych kolorach skóry, mówiących różnymi językami, w odmiennych strojach, piękną zabytkową Jaffę i wiele innych ciekawych miejsc. Te zdjęcia stanowią ważną część książki. Nie jest ona przewodnikiem po Izraelu, przedstawia refleksje autorki z powrotów do tego - szczególnego dla niej - kraju, jest zbiorem obrazów spod powiek, wyraża jej zafascynowanie inną kulturą, innymi zwyczajami i ludźmi.

DW

  Izrael 2 Izrael 1 Izrael 3 Izrael 4

Logo Projektu

Projekt współfinansowany przez Szwajcarię w ramach szwajcarskiego programu współpracy z nowymi krajami członkowskimi Unii Europejskiej